Opstaan, Pauline. Het is acht uur.
twee ogen zo blauw zo eerlijk en trouw
al mijn geluk zijn die ogen van jou
twee ogen zo blauw
Naar binnen, Pauline. - Ik wil niet.
Kom een boterhammetje eten.
Wat moet erop, jam of chocopasta ? - Choco.
Jam.
Er zit niet genoeg op. - Er zit wel genoeg op.
Geef hier.
Waar ga je heen ? - Bloemen water geven.
Wacht, je moet eerst naar de slager.
Martha, schoenen zijn niet dicht.
Hier. En meteen thuiskomen. - Meteen thuis.
En Paulette met rust laten.
Dag, Pauline.
Alles goed ?
Roger, een biefstukje van 100 frank.
En, hoe is het met Martha ?
Een foto in de krant.
Van Martha ? - Niet van Martha, van Paulette.
Paulette-opelette.
O, je bedoelt de operette.
Het is niet 'opelette' maar 'operette'. Met een 'r'.
Roger, een biefstukje.
Small, small, medium, medium, small...
Het kostuum voor de nieuwe operette ? - Ja. Mooi, hé ?
Die operette is je hele leven, hé ?
Dat is het enige wat ik nog voor mezelf heb. Momentje.
Hallo, met Paulette.
Ik heb al honderd keer gezegd dat je Pauline thuis moet houden.
Straks komt ze weer binnen.
Er staat een klant in de winkel. Ik heb nu geen tijd.
Sorry, Marie-José.
Medium, medium, large...
Hier. Ik wist dat ik nog een extra large had.
Wilt u die nachtpon inpakken ? - Even plaats maken.
Ik maak er een mooi pakje van.
Papier.
Mag ik een stukje ?
Mag ik een stukje papier ?
Je ziet toch dat ik bezig ben met Marie-José.
Laat me even met rust. - Voor mijn boek.
Papier.
Nu gauw naar huis. Martha heeft al gebeld om te weten waar je zit.
Bedankt, hé ?
Papier gekregen van Paulette.
Hoe vaak moet ik nog zeggen dat je haar met rust moet laten ?
Paulette is mijn zus.
Ik ben ook je zus en zolang ik leef woon jij hier.
Zo is dat afgesproken.
Kom eens mee.
Kopje is kapot. Kom mee.
Ik kan niet meekomen. Je ziet toch dat ik bezig ben ?
Mooi kopje kapot.
Martha slaapt. Ligt op de grond.
Dat is niet onaardig. Neem dat maar.
Wachten we niet op uw andere zus ? - Nee, hoor.
Kijk, een auto.
Die mevrouw komt hierheen.
Ze herkent haar eigen zus al niet meer.
Ik laat enveloppen brengen, dan kunt u vanavond al gaan schrijven.
Pardon. Innige deelneming. - Dank u.
Sorry, ik weet dat ik te laat ben.
Dag, Paulientje. Je lijkt zo veranderd.
Je ziet er echt goed uit. - Ja, goed.
Martha is weg met een grote auto.
Koffie, Cécile ? - Ja, een kopje koffie.
Beseft ze dat Martha dood is ? - Ik geloof van niet.
Het is net als toen mama stierf. - Mama is dood in bed.
Volgens mij beseft ze het niet.
Sorry dat ik te laat was. Die staking in Brussel.
Alles is geregeld met de begrafenisondernemer.
Ik kon die man niet laten wachten.
Wat voor krans heb je besteld ? - Rozen, zoals afgesproken.
Wees gerust. Alles is geregeld.
Wat doen we nu met Pauline ? Mag ze bij jou in de winkel slapen ?
In de winkel slapen.
Dat kan niet. Ik heb elke avond repetitie voor de nieuwe operette.
Jij blijft toch slapen tot na de begrafenis ?
Ja, ik bedoel na de begrafenis.
Kan je niet een paar dagen langer blijven ?
Zitten, Pauline. We gaan eten.
Ga dan zitten. - Ik zit hier.
O, ik zit op je plaats.
Martha is weg met een grote auto.
Waar is jouw auto ?
Die auto was niet van mij, dat was een taxi.
Weet je wat dat is ? Dat is een auto die je overal brengt waar je wilt.
Naar Paulette.
Als je tegen de chauffeur zegt dat je naar Paulette wilt, brengt hij je.
Naar Paulette. - Of ergens anders naartoe.
Naar Paulette. - Blijf zitten, Paulette is er niet.
Is Paulette niet thuis ?
Na de begrafenis mag je naar Paulette.
Paulette is mijn zuster. - Ik toch ook ?
Weet je wat ik het liefst zou willen als Martha's huis is verkocht ?
Op een flatje aan zee gaan wonen.
In Oostende of Middelkerke.
Ik denk aan een appartementje in Spanje.
Albert heeft al informatie ingewonnen.
Albert ? Wie is dat ?
Wist je dat niet ?
Albert is een Fransman die al een jaar of twee in Brussel woont.
Fijne man, hoor. - En daar ga jij mee naar Spanje ?
Echt het moment om op reis te gaan.
Na de begrafenis van je eigen zus. - Die reis was allang geboekt.
Jij hebt je operette toch ? - Dat is iets heel anders.
Na maanden repeteren laat je dat niet zomaar vallen.
Ik zal eerlijk zijn.
Ik vind het geen goed idee om Pauline naar St. Amand te brengen.
Bij jou is ze veel beter af dan in zo'n instelling.
Je doet alsof die instelling een gevangenis is.
Ben je daar wel eens binnen geweest ?
Die mensen hebben het daar goed.
Bij mij zou Pauline het niet beter hebben. Integendeel.
Anders gaat ze toch met jou mee naar Brussel ? Het is ook jouw zus.
Niet zo hard slaan. Als je er gewoon over wrijft gaat het ook.
Daar is Albert het vast niet mee eens.
Zeg maar wat je wilt, maar voor mij is het beslist.
Hou daarmee op.
Het eten was goed, hé ? - Dat is het hier altijd.
Ik zei meteen: Het moet ossentong van Van Nevelen zijn.
Martha zei dat als grap op de begrafenis van oom Georges:
Als ik doodga wil ik ossentong van Van Nevelen. Vandaar.
Wat een verandering voor jou, hé ?
Wat ga je nu doen ? Je blijft toch niet alleen in dat grote huis ?
Dat kan ik niet. Ik ga naar de winkel van Paulette.
Dan krijg jij hulp in de winkel.
Ze wil graag bij jou zijn. Ze heeft het altijd over je.
Sorry, dit is een familiekwestie.
Breng haar niet te veel op ideeën.
Ik ga bij jou wonen, hé ?
Begin nu niet te zeuren.
De notaris gaat weg.
Die komt ons toch nog wel goedendag zeggen ?
We hebben je al zo lang niet gezien, Cécile.
Sinds de begrafenis van oom Georges, twee jaar terug.
Ach, ik woon al zo lang in Brussel.
Er is hier weer enorm veel veranderd.
Pauline is ook veranderd. In haar voordeel.
Martha is weg met een grote auto. Cécile is met de taxi naar Paulette.
Kunnen we morgen bij u langs komen, notaris ?
Ik vertrek vrijdag naar Spanje.
Ik ga bij jou wonen, hé ?
Verder wens ik dat mijn zusters goed met elkaar blijven opschieten...
... en dat de notaris erop toeziet...
... dat dit testament goed wordt uitgevoerd.
Getekend Martha Declerq, 13 juni 1999.
Zo'n testament is toch niet legaal ?
Dit kunnen we toch verscheuren ? Het is toch niet officieel ?
Als notaris moet ik alle stukken die mij worden toevertrouwd bewaren.
Daar kan ik me niet aan onttrekken en dat wil ik ook niet.
Dan moet Pauline dus bij een van ons inwonen.
Martha schenkt haar volledige nalatenschap...
... roerend en onroerend, aan jullie drieën.
Op voorwaarde dat een van jullie Pauline in huis neemt.
We waren van plan om Pauline naar St. Amand te brengen.
Dat was jij van plan.
Wees nu eens vijf minuten realistisch.
Jij kunt... Jij wilt haar niet in Brussel hebben.
En ik kan... - Kunnen ? Jij wilt haar ook niet.
Hoe dan ook, er zit niks anders op dan dat Pauline naar St. Amand gaat.
Dat is ook niet in strijd met de laatste wens van de overledene.
Het was de wens van Martha dat Pauline goed verzorgd wordt...
... en niets tekort komt. Dat kan ook in een instelling.
Maar in dat geval wordt Pauline de enige erfgename.
Dat begrijp ik niet.
Ik woon in de winkel, hé ?
Ja, je woont nu hier. Voorlopig.
Maar we maken wel afspraken.
Niet in de winkel komen, nergens aankomen...
... en niet weggaan zonder mij te waarschuwen. Begrepen ?
En vooral niet in de winkel komen als er mensen zijn. Begrepen ?
Lach niet. Ik meen het.
Zodra Cécile terug is uit Spanje, ga jij naar Brussel.
Ziezo.
Alsjeblieft.
Je komt toch naar de operette ? Het wordt dit jaar mooi, hoor.
Morgen de première zeker ? - Morgen ? Vanavond al.
Ben je dan niet zenuwachtig ? - Dat valt wel mee.
1750 frank, alsjeblieft. - Inpakken ?
Zal ik het in een tasje doen ?
Bedankt, hé ?
Je moest toch uit de winkel blijven ?
Haal maar voor 200 frank pasteitjes en voor morgen een biefstuk van 100.
Schoenen zijn niet dicht.
Kan je dat nog niet zelf ?
Ik kan niet zo laag bukken.
Pas op. Zet hier je voet maar op.
Goedendag.
Meteen terugkomen, om zes uur heb ik de première.
Ja. Schiet op.
Biefstuk voor pasteitjes.
Heb je geen briefje bij je ?
Biefstuk voor pasteitjes. Paulette moet naar première.
Roger, een biefstukje.
Een biefstuk is voor in de pan, niet voor in pasteitjes.
Paulette maakt pasteitjes. - Wat wil je, pasteitjes of biefstuk ?
Biefstuk voor in de pasteitjes.
Dat zal wel lekker worden. Ga jij dat maken ?
Nee, Paulette. - Niemand doet biefstuk in pasteitjes.
En zeker Paulette niet. - Dat doet ze wel.
Dat weet jij niet.
Voor 300 frank biefstuk, dan.
Voor de pasteitjes.
Snijden.
Dat doet Martha ook.
Ga jij weg ? - Dat heb ik toch gezegd ?
Première van de operette. - Mee naar de operette.
Nee, jij gaat niet mee.
En niet open doen. Niemand binnen laten.
Ik ga mee. - Niks ervan, jij blijft hier.
Het kan echt niet.
Maar ik zal niet lang blijven.
Zal ik het inpakken ?
En een tasje misschien ?
Bedankt, hé ?
Slaap je ?
Je denkt toch niet dat ik dat blijf doen ?
Dat deed Martha ook.
Dan wordt het tijd dat je dat eens leert.
Kom op.
Pak dat mes vast.
En nu met boter...
Zo. Kijk eens aan.
Wat moet erop ? Chocopasta of jam ?
Jam.
Zo doen we dat.
Nu dubbel vouwen.
En nu snijden. Nee, het mes andersom. Zo.
Zie je wel dat het gaat ?
Je hebt aan mijn luchtje gezeten, hé ?
Ik had gezegd dat je op je kamer moest blijven.
Ieder haar eigen spullen hier.
Ga straks maar voor 150 frank braadworst halen.
Mag ik mee naar de operette ?
En voor 80 frank salami.
Als je braaf bent, zullen we er eens over nadenken.
Doe eerst dit maar.
Worst en samili. - Worst en... ?
Salami.
Weet je het zeker ?
Ik ben braaf, hé ?
- Ja, je bent braaf.
Boom.
- Niet aankomen.
Ik wil die dans nog eens repeteren. - Ik kom er aan.
Ga daar maar naast Rita zitten.
Laat me met rust. - Jurk moet dicht.
Die kan niet dicht.
Ga terug naar je plaats.
Nee, jij moet hier blijven.
Ga weer op die stoel zitten.
Dan hoor je me straks in die luidspreker zingen.
Blijven zitten, zei ik.
Hoor je me, Pauline ?
Hier op het podium hangt een microfoon.
Daar spreek ik nu in.
Alles wat ik zeg en zing, kan je daar horen.
Op die stoel waar je nu op zit.
Wel blijven zitten, hoor.
Heb je het gehoord ?
Zonder u ken ik geen rust.
Laat mij met rust.
Graaf, ik ben een vrije vrouw. Ik kies mijn minnaars zelf.
Schoenen niet dicht.
Mevrouw Bierman, u bent toch mijn verloofde ?
Schoenen zijn niet dicht.
Maar Graaf. Ik, uw verloofde ?
Ja, u.
U houdt toch van verrassingen, mevrouw Bierman ?
Wel, mevrouw... ?
Paulette is mijn zus.
Ik heb vanaf het begin gezegd dat het niet zou gaan.
Ik ben niet boos, maar het gaat gewoon niet.
Cécile zal veel beter voor je zorgen.
Heb je nu gehoord wat ik zei ?
Zo, nu is het jouw beurt. - Kon je niet eerst even bellen ?
Dan was je hem gepiept met je Albert.
Jij hebt je eigen leven en ik wil nu ook eens een eigen leven.
Dat hadden we toch al geregeld ?
Ja, voor jou, zoals altijd.
Jij kunt niks doen, Brussel is te ver en bla bla.
Kan Pauline niet blijven omdat Albert hier woont ?
Jij hebt Albert en ik heb mijn winkel.
Deze keer kom je er niet onderuit.
Als jij het niet doet, dan wordt het St. Amand.
Daar heeft ze het trouwens veel beter.
En dat testament dan ? - Daarin staat:
Bij een van de twee zussen. Daar ben jij de helft van.
En al woon je nog zo ver, je bent ook verantwoordelijk.
Ik heb geen plek voor haar. Waar moet ze slapen ?
Jouw probleem. We gaan geen uren soebatten.
Ik bel vanavond nog wel.
Braaf zijn, hoor.
Is er iets, Paulientje ? - Ik ben moe.
Ze wil naar bed, Albert.
We moeten de kamer uit, ze wil slapen.
Zeg maar dat het bijna is afgelopen.
Ik ben moe. - Ik heb geen logeerkamer.
Je moet op de bank slapen. Tien minuten, het is bijna afgelopen.
Ze wil niet wachten.
Kom je, Paulientje ?
Wil je nog iets hebben ? - De tv staat nog aan.
Maar...
Wat doe je nou, verdomme ?
Schoen niet dicht.
Wat krijgen we nou ?
Je mag je schoenen niet op die mooie stoelen zetten.
Wil je een boterham met chocopasta ?
Kan ze zelf haar brood niet smeren ?
Wat wil je vandaag doen ? - Naar Paulette.
Wat vind je leuk ? - Paulette.
Wil je nog koffie ? - Ja, graag.
Wat heb je haar gevraagd ? - Wat ze vandaag wil doen.
Waarom vraag je dat ? We zouden toch naar het museum gaan ?
De kleuren zijn bijna vuil.
En het personage is een soort karikatuur.
Die glimlach heeft meer van een grijns.
In z'n blik...
De mens is in feite...
Ik dacht dat je was weggelopen.
Interesseert het je niet ? - Ik begrijp het niet.
Wat begrijp je niet ? - Albert.
Zitten stenen in.
De Pierrot ? Alstublieft.
Wat zeg je ?
Ze zegt dat u haar pannenkoek moet snijden.
Dat ziet er lekker uit. - Doe dit nooit meer.
Hoe bedoel je ? - Ons alleen laten.
Ik versta geen woord van wat ze zegt.
Geef elkaar dan maar de hand. Zij verstaat jou ook niet.
Dat zijn geen bloemen. - Jawel, het is een bloementapijt.
Bloementapijt ? - Ja, bloemen.
Zoals in de tuin van Paulette.
Wat is er nu weer ? - Ze kan niet slapen.
Wat kunnen wij daaraan doen ? - Misschien...
Misschien kan ze vannacht beter hier slapen.
Je bent niet goed snik.
Het is toch een enorme overgang voor haar ?
Kerkstraat... Op welk nummer woont Paulette ook weer ?
Twee een. - Eenentwintig.
1080 Brussel.
Ik moet geen Brussel schrijven maar Lochristi.
Paulette. - Ja, het adres van Paulette.
Je fototoestel doet nog steeds raar. - Dat weet ik.
Wat doe je nou ? - Wat heb je ?
Verdomme Cécile, we moeten praten.
Dit kan zo niet doorgaan. Hou op met die foto's.
Ik wil niet op de bank. We hebben geen minuut voor onszelf.
Moet ik haar op straat zetten ? - Als je het maar oplost.
Afblijven. - Zit nu eens vijf minuten stil.
Dat zijn geen bloemen.
Jawel, het is een bloementapijt.
Ja, bloemen. Zoals in de tuin van Paulette.
Naar Paulette. - Hoezo, Paulette ?
Naar Paulette, m'n zuster.
Waar woont uw zuster ? - In Lochristi.
Waar in Lochristi ? - Kerkstraat twee een.
Vooruit, stap dan maar in.
Pauline ? Wat doe jij hier ? - In Brussel bloementapijt gezien.
Pannenkoeken gegeten met Cécile en Albert.
Die versta ik niet. Hij is kwaad.
Dit is de muziek van het bloementapijt.
Hoe ben jij hier gekomen ? - Met de taxi.
En waar is Cécile dan ? - In Brussel.
Luister, Pauline.
Denk nu niet dat je altijd je zin zal krijgen.
Ik heb er echt genoeg van. Het is afgelopen.
Cécile kan op haar kop gaan staan. Testament of niet.
Ik ga mee. - Natuurlijk ga je mee.
Natuurlijk weet je niet waar ze is. Ze is weer terug.
Ik begrijp het niet. Bij mij is ze nooit weggelopen.
Je denkt toch niet dat ik haar weer naar Brussel breng ?
Gaat het, Rita ?
Aan wie schrijf je ?
We hebben een vast weekprogramma. Een bezigheidsmiddag, muziek.
Een kookmiddag en een boerderijtje waar de bewoners voor zorgen.
Ze zal zich hier snel thuis voelen.
Declerq. In een woord, met c en q.
Kerkstraat 21, 9080 Lochristi.
Kijk, meneer.
Is dat je dagboek ?
Wilt u dit hebben ? - Plak maar weer in je boek.
Neem het maar. Paulette heeft er nog meer in de winkel.
Kijk eens.
Dat is geregeld. U hoort het als er plaats vrijkomt.
Hoe bedoelt u ? - Pauline staat op de wachtlijst.
Een wachtlijst ? Wat houdt dat in ?
Het gebeurt zelden of nooit dat iemand meteen terecht kan.
Maar hoe lang kan dat dan duren ?
Drie maanden of langer.
Drie maanden ? - Of een paar weken.
Ik laat u zo snel mogelijk iets weten.
Er zitten stenen in.
Ziezo.
Ik wil in de winkel wonen.
Ik heb al gezegd dat dat voorlopig is.
Je krijgt een heel mooie kamer. - Ik wil niet.
Je hoorde de directeur toch ? Je mag de bloemen water geven.
Geen zin in. - Zin of niet, het is voor je eigen bestwil.
Kom mee, Pauline.
Schoenen niet dicht.
Niet goed.
Waarom niet ? Het is haar maat toch ?
Ja, dit is een 39.
Wat wil je dan ?
Nee, we kopen nette schoenen.
Is goed.
Hebt u die ook in een andere kleur ?
Ik wil u niet opjagen, maar er zijn meer kandidaten.
Ik zou maar snel beslissen. - Schoenen gekregen van Paulette.
De badkamer is achterin.
Noemt u dat een badkamer ? Voor die prijs verwacht je wel...
Wat zeg je ? - Er zit een steen in.
Dat is een ijsblokje. Dan blijft je cola koud.
Koud in dat huis.
Dat is geen huis, maar een appartement.
Binnenkort ga ik daar wonen.
En dan mag jij af en toe eens op vakantie komen.
Heb je me nu gehoord ?
Ja, een mooi appartement. Uitzicht op zee.
Leuk woonkamertje, praktisch keukentje.
Comfortabele badkamer. Meer heb je niet nodig.
En voor mij alleen hoeft het niet zo groot te zijn.
Ik ga niet elke dag staan schoonmaken, hoor.
Ik zie geen grijze knopen. Weet je zeker dat je die nog hebt ?
Absoluut. Een paar dagen geleden heb ik ze nog in m'n handen gehad.
Dan zitten ze in een andere doos. Wacht, ik ga kijken.
We zullen je missen in de slagerij, nu je naar St. Amand gaat.
Ik ga niet naar St. Amand. Hier blijven.
Helemaal alleen in de winkel, zeker ?
Niet alleen. Met Paulette.
Paulette blijft hier toch ook niet ?
Kom nou. Waarom houdt Paulette ineens grote uitverkoop ?
Dat weet jij niet.
De winkel gaat niet dicht.
Je hoeft niet meteen zo kwaad te worden.
Je zou blij moeten zijn.
Straks mag je op vakantie naar zee.
Of wil je dat niet ?
Ik wil dat niet. Dat weet jij niet.
Ik blijf hier.
Maar Pauline. - Wat is er hier gebeurd ?
Kom daar gauw af, voor je valt.
Wat heb je toch allemaal gedaan ? - Ze maakt zich ineens zo kwaad.
Ga zitten. Wat heb jij ineens, zeg ?
Wind je toch niet zo op.
Wat zei je ? - Ik had het tegen Pauline.
Zeg maar dat het komt doordat ze niet normaal is.
Dat heb ik niet gezegd. - Je valse tong weer, hé ?
Of dacht je dat ik niks had gehoord ?
Hoe kan je zoiets nu tegen haar zeggen ?
Meneer de notaris, ik heb er goed over nagedacht.
Ik wil de nalatenschap verwerpen.
Mijn naam mag uit het testament, het geld interesseert me niet.
Blijkbaar is er van alles gebeurd.
Wij kunnen niet zo goed voor Pauline zorgen als Martha, dat weet je best.
Daar gaat het niet om. - Daar gaat het wel om.
Ik kan het gewoon niet meer aan en jij nog veel minder.
Je laat je hele familie in de steek, maar commentaar heb je wel.
Zeker nu er geld bij komt kijken.
Denk je dat het mij om het geld gaat ? - Niet om Pauline.
Jij mag toch niet alles alleen beslissen ?
Jullie hadden dit inderdaad beter eerst samen kunnen bespreken.
Je wou altijd alles zonder mij doen.
Ik heb nooit iets te vertellen gehad. Jij gunt me het woord niet.
Los het maar alleen op. Sorry.
Je doet net alsof... - Van mij heb je geen last meer.
Dit was de laatste voorstelling van onze operette...
... maar ook een heel bijzondere avond.
Paulette Declerq, onze plaatselijke diva, speelde voor het laatst mee.
Na 30 jaar bij Kunst Veredelt verlaat Paulette ons gezelschap.
We danken je voor al die jaren en voor al die prachtige rollen.
Je blijft natuurlijk altijd welkom, want zo ver is Middelkerke niet.
We zullen onze Operette-Paulette echt missen.
Dat is mijn zuster.
Bedankt voor al die jaren.
Gaat het niet, Pauline ? - Ik kan het niet.
Kijk dan hoe Rita het doet.
Ik heb geen zin.
Maar kijk dan wat een mooie kaartjes je zelf kunt maken.
Denise maakt er een voor haar zus. Voor wie maak jij een kaartje ?
Voor Paulette's verjaardag ? Wanneer is ze jarig ?
Weet ik niet.
Waar houdt Paulette van ? - Bloemen.
Hier. - Bloemen.
Wat voor kleur krijgen de bloemen ? - Rood.
Dan gaan wij samen eens een mooi kaartje maken.
Nu jij.
Goed zo.
Goedemiddag. Eén persoon ?
Wat is de dagschotel ? - Tomatensoep en een pasteitje.
Prima. Koude wind vandaag, hé ? - Ja en het wordt er niet beter op.
Ik spaar postzegels.
Met vogels.
Hoe heet jij ?
Niet zo hard. Dat mag niet van Paulette.
Heet jij dan Paulette ?
Ik niet. Mijn zuster.
Bloemen. Voor Paulette's verjaardag.
Ik heb ook postzegels met bloemen.
Heb je Margrietje van tegenover de bakkerij gezien ?
Twintig kilo afgevallen.
Het schijnt dat ze van die pillen slikt.
Ik hoorde dat ze haar vet heeft laten wegzuigen.
Is de jongste aan het scheiden ? - Die van de garage ? Ja.
Dat zag ik al lang aankomen.
Die zatlap. Drinken dat het niet normaal meer is.
Laat zo'n jongen liever het gras afmaaien.
Inpakken ?
Bedankt, hé ?
Spaar je postzegels ?
Ja, allemaal vogeltjes.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : GooS